Πέμπτη, 25 Σεπτεμβρίου 2014

Κ. ΛΟΥΡΑΝΤΟΣ: «ΟΙ ΑΡΧΟΝΤΕΣ ΤΩΝ ... ΕΦΗΣΥΧΑΣΜΩΝ»

Στη Δημοκρατία ο καθένας μπορεί να λέει ότι θέλει, να εκφράζεται ελεύθερα, ακόμη και να λασπολογεί κατά των αντιπάλων, προσδοκώντας πρόσκαιρα «κέρδη», αφού η εκ των υστέρων αποκάλυψη της αλήθειας δεν θα έχει και τόση σημασία. Αρκεί εν τω μεταξύ η λασπολογία να έχει αποφέρει τους αναμενόμενους καρπούς ... γι’ αυτούς που την χρησιμοποίησαν.
Όπως θα έχετε αντιληφθεί, ζούμε στην εποχή της μεθόδευσης και του παρασκηνίου ...


Το Κυβερνητικό στρατόπεδο του κλάδου με την βοήθεια της γνωστής Κυβερνητικής ιστοσελίδας έχει επιδοθεί σε μία κατασυκοφάντηση, όσων αντιδρούν στις κυβερνητικές επιλογές, προσπαθώντας να διαμορφώσει ένα κλίμα πόλωσης ... προσδοκώντας να συσπειρώσει όλον τον φιλοκυβερνητικό χώρο ή ... ό,τι έχει απομείνει από αυτόν.
Δε θα σταθώ σε ιδιαίτερες περιπτώσεις υποψηφίων, ούτε στις ατέλειωτες πιέσεις και εκβιασμούς που δέχονται οι εκλέκτορες για να μην καταδικάσουν τις μέχρι σήμερα «επιτυχίες» της απελθούσας Διοίκησης του Π.Φ.Σ.. Δεν θα επικεντρωθώ επίσης στην έντονη επιθυμία της Κυβέρνησης να παραμείνει το προηγούμενο φιλοκυβερνητικό σχήμα στη θέση του Προεδρείου του δευτεροβαθμίου συλλόγου μας, ώστε να συνεχίσει ανενόχλητη την δράση της.
Δεν μπορώ όμως να παραβλέψω το γεγονός ότι στη προσπάθειά τους αυτή, αντιγράφουν παλιές ξεπερασμένες τακτικές, οι οποίες ξεκινούν και τελειώνουν στην θεωρία ότι οι εκλέκτορες είναι άβουλα όντα που δεν έχουν δική τους κριτική και σκέψη. Ότι οι εκλέκτορες άγονται και φέρονται ως πρόβατα σε μαντρί. Είναι οι ίδιες μέθοδοι που εδώ και χρόνια έχουν διχάσει τον κλάδο σε κέντρο και επαρχία, σε πρωτεύουσα και λοιπή χώρα σε δεξιούς συντηρητικούς και αριστερούς επαναστάτες ... «Διαίρει και βασίλευε» πίστευαν και αυτό πρεσβεύουν και τώρα... Και έτσι κυβερνούσαν ...
Οι καιροί όμως έχουν αλλάξει ....
Η αμφισβήτηση στο προηγούμενο καθεστώς δεν είναι μόνο έντονη, αλλά ουσιαστική.
Ο κλάδος είναι ένας και αδιαίρετος και η προσπάθεια διαχωρισμού του πέφτει στο κενό. Δεν υπάρχουν πια τα παραπάνω διλήμματα παρά μόνο ένα: Κυβερνητικός συνδικαλισμός ή ελεύθερος και ανεξάρτητος συνδικαλισμός. Αυτός που υποκύπτει στις κυβερνητικές επιταγές και απορροφά με τον εφησυχασμό τις οποιεσδήποτε αντιδράσεις ή αυτός που ΥΠΗΡΕΤΕΙ ΤΟΝ ΚΛΑΔΟ. Αυτός που προσπαθεί να κρατηθεί πάση θυσία στην εξουσία για το καλό των ίδιων και της Κυβέρνησης ή ο άλλος που θεωρεί ότι η αξιοπρέπεια του κλάδου δεν διαπραγματεύεται και πως ό,τι έχουν επιτύχει τα μέλη του ΔΕΝ ανήκουν σε κανέναν άλλον παρά σε αυτούς που τα δημιούργησαν.
Το νέο Προεδρείο που θα προκύψει από τον Πανελλήνιο Φαρμακευτικό Σύλλογο οφείλει να έχει πρώτο μέλημα τη συλλογικότητα, τη σύνθεση απόψεων, τη βοήθεια όλων των περιοχών της Ελλάδος, εφαρμόζοντας ειδικό αποκεντρωτικό σύστημα, και την ανάδειξη της Επαρχίας ως ένα ζωντανό κύτταρο του κλάδου που αγωνίζεται στο πλευρό του Έλληνα πολίτη αντικαθιστώντας ένα ανεπαρκές, αφερέγγυο και διαστροφικό ιατροφαρμακευτικό σύστημα στην Ελλάδα.
Γιατί σήμερα, περισσότερο από ποτέ, η αιχμή του δόρατος δεν είναι μόνο τα κέντρα της Ελληνικής Επικράτειας αλλά η Επαρχία και κυρίως οι μικρές περιοχές, τα νησιά και τα απομακρυσμένα χωριά της Ελλάδος, στα οποία κυρίως αναδεικνύεται ο φαρμακοποιός ως ουσιαστική φυσιογνωμία προάσπισης της δημόσιας υγείας.
Από την άλλη πλευρά, ο ρόλος του δευτεροβαθμίου οργάνου δεν μπορεί να είναι προσωποπαγής, εγωκεντρικός και να προωθεί τη συνενοχή, τη μεθόδευση και την υποτακτικότητα. Ο ΠΦΣ ΔΕΝ ανήκει στον εκάστοτε πρόεδρο ούτε και μπορεί να αποτελεί σκαλοπάτι για προσωπικές φιλοδοξίες. Ο ΠΦΣ ανήκει σε ΟΛΑ τα μέλη του και διοικείται από διοικητικό συμβούλιο και όχι από ΑΡΧΟΝΤΑ πρόεδρο που κάνει ότι θέλει χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανένα. Διοικείται από συναδέλφους που μπορούν να συνθέσουν απόψεις και να αντιμετωπίσουν καταστάσεις και όχι από «ΤΡΟΜΕΡΟΥΣ» συνδικαλιστές που προπαγανδίζονται από Κυβερνήσεις και Υπουργούς ως ... «εξαιρετικοί συνομιλητές»!!! Γιατί ο «εξαιρετικός συνομιλητής» για τους Υπουργούς είναι αυτός που δεν διαφωνεί ποτέ μαζί τους... Που δεν λέει ποτέ «ΟΧΙ» !!!

Αγαπητοί συνάδελφοι,
Πιστεύω ότι κανείς δεν είναι τόσο ισχυρός όσο τον κάνουμε εμείς να φαίνεται και ότι ο αντίλογος, η αντίδραση, η άλλη άποψη βοηθά πολύ ... Οι χαρταετοί υψώνονται κόντρα στον άνεμο και όχι με τη φορά του.
Όσοι προσπαθούν να διαστρεβλώσουν την αλήθεια και να επιβάλουν ένα μέλλον αντιγράφοντας τις μέχρι σήμερα δικές τους κακές επιλογές και λύσεις θα απογοητευθούν.... γιατί ΕΜΕΙΣ δεν πρόκειται να αποτελέσουμε τους «άρχοντες των εφησυχασμών» όπως ήταν αυτοί καθ’ όλη την διάρκεια της θητείας τους.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ  ΛΟΥΡΑΝΤΟΣ